شنيدم ميفرمود : « و الَّذى نفسى بيده لتفرّقنّ هذه الامّة على ثلاث و سبعين فرقة كلَّها فى النّار الَّا فرقة * ( « وَمِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِه يَعْدِلُونَ » ) * فهذه الَّتى تنجو من هذه الامّة » در مجمع نيز آن را از عياشى نقل كرده است . و آن در الميزان از برهان از ذاذان از على عليه السّلام بلفظ « يفترق هذه الامّة . . . » نقل شده است . و در آخر آن هست : « انا و شيعتى » . ايضا عياشى از يعقوب بن زيد نقل مىكند كه « قال امير المؤمنين و ممّن خلقنا امّة يهدون بالحقّ و به يعدلون قال يعنى : امّة محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله » . روايت اخير با ظاهر آيه سازگار نيست و تطبيق « يفترق هذه الامّة . . . » نيز به آن جاى گفتگو است . در اسناد رواياتيكه افتراق بسبعين گفته شده بايد دقت كرد اثبات حصر در نهايت اشكال است . و آنگهى ظهور آيه اعم از ائمه عليهم السلام است شايد غرض از روايات بيان مصداق حقيقى و اولى آيه است مؤيد آن حديثى است كه در الميزان از درّ المنثور نقل شده كه حضرت فرموده‌اند : « انّ من امّتى قوما على الحقّ حتّى ينزل عيسى بن مريم متى ما نزل » . دربارهء * ( « وَمِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِه يَعْدِلُونَ » ) * در مجمع از ابن عباس ، سدّى ، ربيع و ضحاك نقل شده : آن امّت قومى هستند در ما بعد مملكت چين ، ميان آنها و چين صحرائى هست پر از ريگ روان ، آنها شريعت را تغيير و تبديل نكرده‌اند و آن از ابى جعفر عليه السّلام منقول است . گفته‌اند : هيچ يك از آنها مال بخصوصى ندارد و همه مشتركند ، شبها باران مىبارد ، روزها آفتابى است زراعت ميكنند ، كسى از آنها بما و از ما به آنها نميرسد . . . ابن جريح گفته : شنيده‌ام چون بنى اسرائيل پيامبران خود را كشته و كافر گشتند طائفه‌اى از آنها از اين كار بيزارى كرده و اعتذار نمودند و از خدا